audiovisueel / video / toon / performance / videopoëzie

 Lege Tijden - Lege Ruimtes bij Faber Andorra – De Samenwerkingen

Zoals eerder vermeld, behandelt dit residentieproject de concepten van lege tijden en lege ruimtes en is het gebaseerd op de filosofische gedachten en ideeën van Ma en Zen, die hun oorsprong vinden in het Verre Oosten.

Oorspronkelijk was het hele project gepland als een soloproject en omvatte het slechts een workshop over sociale sculptuur.

Kort voor mijn verblijf en de start van het project deden zich echter mogelijkheden voor om gelijktijdig met drie lokale kunstenaars samen te werken. Het concept werd daarom aangepast en het project werd opgesplitst in verschillende delen. Het bestaat nu uit diverse gezamenlijke werken.

Ik werkte met elke kunstenaar aan een ander project: een audiovisueel (geluid/video) project genaamd "Circadian Silence" in samenwerking met de wetenschapper en beeldend kunstenaar Nathalie Launay. Dit project met haar was bijzonder belangrijk voor mij, omdat we van elkaar leerden en onze artistieke concepten en visies heroverwogen.

De andere twee samenwerkingsprojecten waren een gevisualiseerd gedicht (videogedicht) getiteld "El pes i el buit del temps" in samenwerking met de dichter Fabiola Sofia Masegosa.

Het derde project was een performance getiteld "Space between empty and full", gecreëerd in samenwerking met de beeldend kunstenaar Emma Regada, die de concepten leegte en volheid verkende met water als belangrijkste medium.

Als gevolg hiervan kregen het gehele project en de concepten van "Lege Tijden - Lege Ruimte" een bredere betekenis en interpretatie, zowel intellectueel als artistiek.

""Circadian Silence" in samenwerking met de wetenschapper en beeldend kunstenaar Nathalie Launay. Dit project met haar was bijzonder belangrijk voor mij, omdat we van elkaar leerden en onze artistieke concepten en visies opnieuw gingen bekijken.

"Circadian Silence nodigt ons uit te luisteren naar het onzichtbare ritme dat zich ontvouwt in elk levend wezen – een tijd die ademt in onze cellen, voorbij klokken, metingen en productiviteit. Het werk is opgebouwd uit de genetische sequentie van het CLOCK-gen, een van de belangrijkste regulatoren van het circadiane ritme – de moleculaire klok die de afwisseling van dag en nacht, wakker zijn en rusten regelt. De sequentie ervan wordt een muzikale architectuur, een transcriptie van de innerlijke temporaliteit van het leven. Wanneer het gen spreekt – via zijn exonen, de coderende fragmenten van DNA – ontstaat er geluid: aanwezigheid, vibratie, actie. Elke geluidspassage is gevormd in codons, drieklanken van tonen die de tripletten van nucleotiden weerspiegelen waarmee levende materie zichzelf vertaalt in eiwitten. Tussen deze actieve zones liggen de intronen – waarvan men ooit dacht dat ze leeg waren. Hier wordt de stilte bewoond door sporen van de biologische wereld: een hartslag, een ademhaling, een stem, fragmenten van het eigen geheugen van het lichaam. Het stuk ontvouwt zich als een continue ademhaling van geluid en pauze, code." en lichaam — een meditatie over de onzichtbare cycli die het leven in stand houden.